راهكارهای غذایی برای شكم های برآمده | رژیم لاغری مناسب

بهارک آقاپور؛ دانشجوی کارشناسی ارشد تغذیه

چاقی یک اختلال متابولیکی است که در دو نوع دستهبندی میشود، چاقی عمومی كه از طریق محاسبه شاخص توده بدنی یا BMI مشخص میشود و چاقی شكمی.

در بسیاری از افراد چاقی عمومی و چاقی شكمی همراه یكدیگر وجود دارد، ولی ممكن است فرد توده بدنی بالای 25 تا 30 نداشته باشد و از این نظر چاق نباشد، اما دچار تجمع چربی در ناحیه شكمی باشد كه این مسئله خطر بیماریهای قلبی و عروقی را افزایش میدهد.

چاقی شکمی مهمترین و شایعترین نوع چاقیهای موضعی میباشد. شکم انسان دارای عضلات قوی است که از امعا و احشاء بدن مراقبت میکند و به عنوان یک منبع ذخیره چربی، برای بدن محسوب میشود. تجمع چربی در منطقه شکم خطر ابتلا به بیماریهای قلبی- عروقی و دیابت را افزایش میدهد.

امروزه به دلیل داشتن شیوه زندگی نادرست، افزایش مصرف فستفود و کاهش فعالیت بدنی، شیوع چاقی شکمی در بین افراد افزایش یافته است و تحقیقات نیز نشان دادهاند که چاقی شکمی حتی در کسانی که وزن طبیعی دارند، میتواند عامل بروز بیماریهای متابولیک در آنها شود.

عوامل موثر در ایجاد چاقی موضعی

افرادی که به صورت بیرویه از قرصهای ضد بارداری، آرامبخش، مسکن و قرصهای ضد اشتها استفاده میکنند، پس از مدتی ممکن است دچار چاقی موضعی شوند. همچنین با خوردن غذاهایی که محتوای کالری آنها بیش از نیاز بدن باشد، این کالری اضافی به صورت چربی در مناطق سینه، شکم، باسن و رانها جمع شده و گاه به صورت گرههایی در زیر پوست احساس میشود.