زنانی كه به سختی روزگار می گذرانند

تحریریه دنیای زنان

چشمان خسته، چهره شكسته و دستان پینه بسته، مشخصه بارز زنان سرپرست خانوار است. زنانی كه پیر نیستند اما انگار جوانی و شادابی سالهاست كه با آنها وداع كرده است.

رنج روزگار را میتوانی در چهره غمزدهشان بخوانی.

آری اینها زنانی هستند كه در تولد جوانی، پیر میشوند و باید برای خانواده هم پدر باشند و هم مادر.

هم نان آور باشند و هم زن زندگی. خانواده اساس زندگی ایرانی است، دراین جامعه كوچك خانوادگی معمولاً مرد (پدر) سرپرست خانواده محسوب میشود اما تحت شرایطی، چنین مسوولیتی بر عهده زنان (مادر) قرار میگیرد.

واژه «زن سرپرست خانواده» از واژههائیست كه دریك دهه اخیردر ایران رایج شده است وبر آن دسته از واحدهای خویشاوندی اتلاق میشود كهگاه مادر و پدری پیر و یا چند فرزند را در بر میگیرد.

نان آور این واحدها زنیست كه یا شوهرش را از دست داده است، یا طلاق گرفته است و یا شوهرش متواری است و یا از كار افتاده است.

این زنان كه از معلوماتی كم و فقری شدید در رنجند علاوه بر درآمدی كه از طریق كارهای موسمی و كم دستمزد بدست میآورند از كمك دولت یا بنیادهای دیگر نیز برخوردارند كه بسیار ناكافی به نظر میرسد.

آخرین بررسیها نشان میدهد رشد خانوارهای دارای سرپرست مرد در ۱۰ سال گذشته ۳۸درصد و خانوادههای دارای سرپرست زن ۵۸درصد افزایش داشته است.

طبق سرشماری سال ۸۵، هفده میلیون و ۳۵۳ هزار و ۶۸۶ خانوار در كشور شناسایی شده است كه از این تعداد ۱۵ میلیون و ۷۱۱ هزار و ۶۴۲ خانوار داری سرپرست مرد و یك میلیون و ۶۴۱ هزار و ۴۴ خانوار دارای سرپرست زن بودند.

ادامه مطلب