رامین ناصحی فر؛ کارشناس ارشد علوم بهداشتی در تغذیه
چربیهای نامحلول پلاسما یعنی کلسترول، تری گلیسریدها و فسفولیپیدها، به صورت کمپلکسهای ماکرومولکولی و همراه با پروتیینهای ویژهای به نام لیپوپروتیین درخون جابه جا میشوند. آلفا لیپو پروتیینها مانند HDL، بتا لیپو پروتیینها مانند LDL و پره بتالیپوپروتیینها مانند VLDL و شیلو میکرونها میباشند.
تمامی چربیها قادر هستند درپلاسما به وسیله ترکیبات نامبرده حمل گردند. افزایش چربیها و یا به عبارت دیگر لیپو پروتیینهای پلاسما را هیپر لیپیدمی (یا هیپر لیپوپروتیینمی) میگویند. دلیل ابتلا به هیپرلیپیدمیهای اولیه یا خانوادگی، آشفتگیهای مربوط به سوخت و ساز چربیهاست که سرشتی میباشد.
هیپرلیپیدمیهای ثانویه به علت بیماریهایی مانند دیابت شیرین، اختلال درجریان صفرا (کولستاز – Cholestase)، پرکاری غده تیرویید و غیره بروز میکند. هیپر لیپیدمیهای ثانویه پس از بهبود بیماری اصلی و رفع عامل به وجود آورنده برطرف میگردند. برعکس تنها راه مداوای هیپر لیپیدمیهای اولیه، از بین بردن عوارض آنها میباشد.
از آن جا که بدون افزایش میزان پروتیینهای حمل کننده چربیها، بروز هیپر لیپیدمی غیر ممکن است بنابراین باید از نام صحیح
هیپر لیپوپروتیینمی استفاده شود.
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: نیکان جلالی